โกวเล้ง
“ปีศาจสุรา คนชั่วช้าจริงแท้ มีที่ใดไม่ดี นั่นยังดีกว่าวิญญูชนจอมปลอมที่ใส่หน้ากากหลอกลวงผู้คนนัก”
คำพูดของลี้คิมฮวง
…ชั่วชีวิตมนุษย์…สิ่งที่บันดาลให้หดหู่รันทด มิใช่การจำพราก…หากเป็นการอยู่ร่วมเพราะหากไม่เคยอยู่ร่วม ไหนเลยมีการจำพรากได้…
“มีผู้หนึ่งเคยถามว่ามีดบินเทวดาของลี้น้อยเป็นเช่นไร”
“แล้วยามนี้เล่า?”
“พวกประดานั้นต่างตายหมดแล้ว!!”
ความรักเป็นสิ่งงดงาม งดงามประหนึ่งดอกกุหลาบ แต่ทว่ามันมีหนาม… กุหลาบที่ไร้หนามในโลกนี้มีเพียงสิ่งเดียวคือมิตรภาพ
เมื่อคิดเสพสุขอันหวานชื่นของความรัก ก็ต้องเตรียมใจสำหรับกล้ำกลืน ความกลัดกลุ้มและปวดร้าวจากความรักด้วย
ถึงแม้บาดแผลบนร่างกายของคนเรา อาจมีได้ นับร้อยนับพันแห่ง…
แต่รอยแผลในหัวใจ กลับมีอยู่เพียงรอยเดียว และที่ตรงนั้นเอง…
ที่เขารู้สึกว่าเปราะบางที่สุด ถูกทำร้ายได้ง่ายที่สุด
แม้ว่าปากแผลจะปิดไปแล้วก็ตาม
แต่เมื่อไรที่มีอะไรมาสะกิดทำให้เราหวนคิดกลับไป…อาการก็จะกำเริบเจ็บปวดขึ้น มาอีก
รักลึกซึ้ง แค้นย่อมล้ำลึก
/////////// http://goo.gl/m3bQv
...ไม่มีการอยู่ร่วม ไหนเลยมีการจำพราก?
การอยู่ร่วมของพวกเรา
อาจเป็นการเริ่มต้นจำพรากของผู้อื่น
และการจำพรากของพวกเรา
อาจเป็นการเริ่มต้นการอยู่ร่วมของผู้อื่น
เมื่อดื่มด่ำกับการอยู่ร่วม
แล้วเหตุใดไม่อาจกล้ำกลืนความรวดร้าวของการจำพราก?
หากไม่เคยหลั่งน้ำตาให้กับการจำพราก
ไหนเลยล่วงรู้ถึงความสุขสดชื่นของการอยู่ร่วม…
รอยขาดของเสื้อผ้าเย็บปะได้ แต่บาดแผลในหัวใจมิว่าผู้ใดก็ไม่อาจเย็บสมาน
หากคิดโลมลูบความหอมละมุนของความรักก็ต้องแบกทานความเหน็ดเหนื่อย
และรันทดท้ออันเนื่องจากความรักด้วย
หรือท่วงทำนองแห่งรักมักบรรเลงด้วยอารมณ์เช่นนี้เสมอ
...นับแต่โบราณกาล
คำ “รัก” ชุบชีวิตคนจำนวนมาก
แต่ก็ทำร้ายใครไม่น้อย...
หากหัวใจของผู้ใดตายแล้ว มีเพียงสองวิธีเท่านั้น ที่จะสามารถบันดาลให้มันฟื้นคืนมาได้
หนึ่งคือความรัก หนึ่งคือความแค้น…
credit : โกวเล้งไต้เฮียบ ใบไม้คืนสู่ราก, พาสนา แพรวพรรณ, สำนักพิมพ์มติชน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น